Kerajaan Pamboang adalah sebuah kerajaan suku Mandar yang pernah berkuasa di daerah Mandar pada abad ke-16 Masehi. Pada abad ke-16 Masehi, Kerajaan Pamboang merupakan salah satu dari tujuh kerajaan yang tergabung dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga melalui Perjanjian Luyo. Dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga, Kerajaan Pamboang berkedudukan sebagai anggota persekutuan yang disimbolkan dengan status anak. Pada abad ke-16 Masehi, Islam menjadi agama resmi di Kerajaan Pamboang setelah Maraqdia Pamboang menjadi muslim dan diikuti oleh rakyat kerajaannya.
Sumber: Lihat artikel asli di Wikipedia
Kerajaan Pamboang adalah sebuah kerajaan suku Mandar yang pernah berkuasa di daerah Mandar pada abad ke-16 Masehi.[1][2][3] Pada abad ke-16 Masehi, Kerajaan Pamboang merupakan salah satu dari tujuh kerajaan yang tergabung dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga melalui Perjanjian Luyo.[4][5] Dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga, Kerajaan Pamboang berkedudukan sebagai anggota persekutuan yang disimbolkan dengan status anak.[6] Pada abad ke-16 Masehi, Islam menjadi agama resmi di Kerajaan Pamboang setelah Maraqdia Pamboang menjadi muslim dan diikuti oleh rakyat kerajaannya.[7]
Kerajaan Pamboang merupakan salah satu kerajaan yang didirikan oleh suku Mandar.[1] Wilayah kekuasaan Kerajaan Banggae mencakup sebagian daerah Mandar di pantai bagian barat pulau Sulawesi yang pada masa Hindia Belanda termasuk wilayah Onderafdeling Majene.[2][3]
Kerajaan Pamboang merupakan salah satu dari tujuh kerajaan yang tergabung dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga.[4] Persekutuan ini terbentuk pada abad ke-16 Masehi melalui Perjanjian Luyo yang disepakati oleh tujuh kerajaan yang terletak di pesisir pantai dan di muara sungai pada daerah Mandar.[5][8] Ketujuh kerajaan dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga adalah Kerajaan Pamboang, Kerajaan Banggae, Kerajaan Sendana, Kerajaan Tappalang, Kerajaan Mamuju, Kerajaan Balanipa, dan Kerajaan Binuang.[4] Nama Persekutuan Pitu Baqbana Binanga berarti persekutuan tujuh muara sungai atau persekutuan tujuh pesisir pantai yang mewakili lokasi dari ketujuh kerajaan yang membentuk persekutuannya. Tujuan pembentukan Persekutuan Pitu Baqbana Binanga untuk mencegah kerajaan-kerajaan yang berkuasa di luar daerah Mandar mengadakan penaklukan atas kerajaan-kerajaan dalam Persekutuan Pitu Baqbana.[8]
Dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga, Kerajaan Pamboang berkedudukan sebagai anggota persekutuan yang disimbolkan dengan status anak. Kerajaan yang menjadi ketua dalam Persekutuan Pitu Baqbana Binanga adalah Kerajaan Balanipa yang disimbolkan dengan status ayah atau suami. Selain itu, Kerajaan Sendana menjadi wakil ketua persekutuan yang disimbolkan dengan status ibu atau istri.[6]
Pada abad ke-16 Masehi, dua orang pendakwah dari pulau Jawa mendatangi wilayah Kerajaan Pamboang untuk berdakwah. Keduanya ialah Suryo Dilogo dan Zakaria.[9] Raja dari Kerajaan Pamboang yang disebut Maraqdia Pamboang tertarik dengan ajaran Islam yang diperlihatkan oleh kedua pendakwah terutama gerakan salat. Maraqdia Pamboang akhirnya menjadi muslim dan memerintahkan rakyat Kerajaan Pamboang untuk menjadi muslim.[7]
